U Sloveniji se nalazi park prirode koji je dom stotinama ružičastih plamenaca: iz Istre tamo stižete za svega nekoliko minuta

Plamenci, predivne ružičaste ptice, jedan su od voljenih prizora iz prirode. No, gdje vidjeti te graciozne letače koji kod nas nisu baš uobičajena pojava? Odgovor glasi: bliže nego što mislimo. Sve ih se češće može vidjeti na ušću Neretve, tisuće ih pohodi albansku lagunu Nartu, koju stvara Vjosa, posljednja divlja rijeka Europe, a u manjem broju ih bude i u Sloveniji, u Parku prirode Salina Sečovlje, odnosno Solana Sečovlje.

Park prirode Salina Sečovlje nalazi se na jugu slovenske Istre, nedaleko od mjesta Sečovlje, kao što i samo ime parka govori. Plamenci se u Sečovlju, iako su tamo regularni gosti, mogu vidjeti u manjem broju. Oni taj park prirode koriste kao odmorište i zimovalište. Prvi puta su se tamo pojavili 2005. godine. Podaci prstenovanih plamenaca pokazuju da u Sečovlje te ptice dolaze iz Turske, Francuske, Španjolske i Italije. Obično ih bude oko 200.

No, polja soli u Sečovlju doista su zanimljiva priča. Naime, riječ je o najsjevernijoj aktivnoj solani na sjevernom Mediteranu, a površina joj je 6,5 kilometara četvornih. Sol se tamo izvlači na tradicionalan način, pa upravo zato i taj park prirode, na svojim službenim stranicama, promiču kao “zemlju soli u kojoj se rukuju prošlost i sadašnjost“.

„Drevni način branja soli, koji su piranski berači soli naučili od svojih učitelja, berača soli s otoka Paga, i danas je nešto posebno, čak i po mediteranskim standardima. Tradicionalno ručno branje soli na poljima soli nije samo posebnost kulturne baštine mediteranske Slovenije, već i pruža uvjete za očuvanje najvažnije prirodne baštine Sečoveljskih solana”, navode u Parku.

U pisanim se dokumentima solana prvi puta spominje prije 700 godina, no neki smatraju da je još starija. Nekada su polja soli, navodi isti izvor, prostirala uz cijelu obalu slovenske Istre, no danas su ona očuvana, osim u Sečovlju samo još u Strunjanu. Pod zaštitom su još od 1989. godine.

Posjetiteljima je najzanimljiviji dio napuštenih polja soli, Fontanigge. Ona se nalaze na južnoj polovici solane i upravo se tamo mogu vidjeti brojne ptice. Mnoge tamo i gnijezde. U Parku prirode, osim ptica, posebnu važnost imaju i biljke koje uspijevaju na slanom tlu, a koje rastu na rubovima polja soli ili pak uz kanale. Najljepše su u kasno ljeto.

Za kraj, nekoliko riječi o plamencima. Predivne su to ptice zavidne visine. Dosežu visinu od 80 do 145 centimetara, imaju dug vrat i duge noge. Kljun im je dulji od glave. Poznati su, osim po svojoj boji, po tome što često stoje na jednoj nozi. Pretpostavlja se da tako odmaraju, odnosno ‘isključuju jednu stranu tijela’ koja tada ‘spava’. Drugo je objašnjenje da si tako, mijenjajući nogu na kojoj stoje, reguliraju temperaturu.

Iako su poznati po ružičastom perju, plamenci se rađaju sivi, a ružičasti postaju postupno, zbog prehrane. Oni, naime, jedu alge, ali i račiće koji sadrže pigment kantaksantin.